Bu Ülke

0
81
views

Bu ülkede hayatta kalmak zordur deniz kızı. Bakma etrafımızın denizlerle çevrili olmasına. Fersah fersah uzağız maviliğe, özgürlüğe. Tarihimizin sayıp sövmesi bol olan iki darbesi vardır, benim ömrüme denk gelmedi bu olaylar. Ama bu ülkede her gün birilerinin bireysel olarak darbe yediğine çokça şahit oldum.

Şimdi sen denizin boğuculuğundan kaçıp gelmişsin buralara. Benim ülkemde insanın insanı boğduğunu göreceksin deniz kızı. Merhamet yoktur. Tahammül yoktur. Hoşgörü yoktur.

Ölüm değil, yaşamak tesadüftür. Mesela madencisindir, ölürsün. Sonra patronun televizyona çıkıp ihmal olmadığını anlatacak kadar boş beleş bir insandır, lakin o adamın konuşabilmesine hatta gün yüzü görmesine müsaade ederler. Geride kalan ailen, renkli hayallerin….

Renkli demişken görüyorum ki pullu kıyafetlere sempatin var deniz kızı. Baştan söyleyelim bu ülkede kadının gülüşünden bile irrite olan insanlar var.

Eğitimimiz geldiğin okyanusların dalgalarına benzer, sallantıdadır. Ne çok okuyan iş bulur ne de çok gezen. Çünkü işe göre adam bulunmaz, adama göre iş bulunur.

Ekonomimiz büyür dolaylı yoldan. Mesela inşaatçıların malzemeden çalmasıyla büyür, ya da zenginlerle fakirler arasındaki çizginin kalınlaşmasıyla büyür.

Peki bu kadar olay var, adalet nerde diyeceksin. Bizde adalet mülkün temelinde. Oraya hiç girmiyorum o yüzden.

Bu ülkede hep kötüler yok tabii; mert, haysiyetli insanları da çoktur. Ama başta dedim ya onlar hayatlarına darbe alanlar genelde.
Ben de yoruldum şimdiden deniz kızı. Aykırı düşler kurup çoğul düşünebilmeyi istiyorum. Belki o zaman dört yanlışı bir doğru yapabiliriz. Belki o zaman ülkeme ait daha güzel anılarım olur.

Sen de oyalanma buralarda deniz kızı. Sen girdapları bilirsin, vurgun yemeyi bilirsin. Ama burası çok daha karışık.
Varsa başka bir ülke git.
Hatta varsa başka bir ülke beraber gidelim deniz kızı….

 Tuğçe ÇAKIR

CEVAP VER