ACI DUYABİLEN YANIMIZ VE ÖLÜM

0
72
views

Dostoyevski :
“Acı duyabiliyorsanız yaşıyorsunuz.”  der.
Peki biz yaşıyor muyuz?
Bu soruya cevabın şuuraltı düzeyde herkes tarafından ” tabi ki ” olduğunu tahmin edebiliyorum.
Yaşıyorsak ölebiliriz değil mi?  Dünya zıtlık üzerine kuruluya hani.
Ölüm herkesin kolaylıkla kullandığı bir sözcük:  ne olacak, ölürüz, öldürürüm seni,  ölümden öte köy vs.
Peki kim içselleştirerek bunu söylüyor?  Ve kim ölümden bahsederken sesinin titrediğini, ensesine bir karıncalanmanın girdiğini,  kaybettiği bir yakınının hatrına geldiğini hissedip,  sırtında soğuk bir terle ürperip gece uykusundan yüzünde ve vücudunda bir ateşle huzursuz uyanıyor ?
Cevap yok burada, soru cevap zaten, hiç kimse.
Peki ölümü böyle duyumsayamayan biri yaşıyor sayılır mı,  zıttını bilmeyen aslını bilebilir mi?
Kanaatim odur ki hayır. Bilemez.

Demek ki ölemeyiz biz, çünkü ölüm yaşayanlar için bir değerdir, biz yaşamıyoruz ki,

Filmdeki artistler gibi caka satıp cool gözüküp histerik hareketlerimiz ile bir şeyleri taklit ediyoruz,

Hissetmiyoruz, yaşamıyoruz,  üstün gelmeye çalışıp bencilce yarışmak marifetimiz,

Birinci gelmeli, adımızdan bahsettirmeli, diplomamız boynumuzda,  unvanlarımız adlarımızın
Önünde olmalı her daim.

Yaşamıyoruz ki biz,  
Bir söz var hadis olduğu rivayet edilir,
İnsanlar uykudadır ölünce uyanırlar,  diye.

Biz yaşamıyoruz ölemeyiz, uyanamayız.

Kusura bakmayın, sözler ölüme gitti çokça,  makyaj malzemesi,  moda yahut spor araba konuşmak vardı tabi.

Hayat herkese ona sıkıca tutunmayı, büyük bir arzu ve istekle ona saldırmayı vaaz ediyordu ve herkes daha uzun yaşamak istiyordu, daha çok para kazanmak ve lüks için çalışılan bir hayat sevgiyi paylaşmadıktan sonra yaşamak sayılır mı diyor yazar.

Sizce sayılır mı

Sizce yaşıyor muyuz?

Muhammed Sefa YELLİCE

CEVAP VER