Siyah Beyaz

0
644
views

Düzenler aynıdır, maddenin anlamı sabittir. Beyazın masumluğuna siyahın günahkarlığına herkes hemfikirdir.
Ve sonra…

Sen ve ben aynı cümlede geçeriz.

Aynı cümlede olmayı aynı ruhta olmak sanarız. Zarf farklıdır oysa özne farklı. Yolunda olmayan şeyleri pekala duyumsar,
paragrafa aykırı takılmaktan yine de gocunmayız. Bir şehrin yıkımını başlatan sonu üç noktalı devrik cümleleri umursamayız.
Ortağı olduğumuz paragrafın yanlışlığını zaman söyler. Suçlu olduğumuzu yüzümüzden okurmuş zaman, biz aynı inatla yollarımızı bağlamayan bağlaçları suçlarız. Ah her şeyi bilen zaman… Umudun elleri çok büyük sandık biz. Unuttuk yığınlar içinde alelade iki kelime olduğumuzu. Utanmadık anlamlarımıza olan saygımızı rüzgarlara teslim etmekten.

Kelimeler özgürdü,  kelimeler şimdi hükümlü. Ve artık kim daha haklı anlatmak gerekir öfkeli zamanlara. Anlamlarımızı ararız. Anlamlarımızı anlarız da diyebilirdim. Hayır anlamak için önce aramak gerekir. Ararız, ararız. Paragrafın ağırlığında kırarız kalemi.

Çünkü…

Virgüllerle ayıranlardan değiliz biz.
Ünlemlerle büyüyenlerden değiliz biz.
Soru işaretleriyle berrak suları bulandıranlardan değiliz biz. Peki neyiz bu paragrafta?  Biz kimiz? Olsun, yine olsun.

Bir gün elbet ki bir gün
Düzenler bozulur, maddenin anlamı değişir. Beyazın günahkarlığına siyahın masumluğuna herkes hemfikir olur.

Tuğçe ÇAKIR

CEVAP VER