Kaldırımın Ucundan Yürüyenler Derneği

0
350
views

Gündüz görülen rüyalardır hayaller. Kimsenin ulaşamayacağı en gizli sığınaklarımız belki de.

Çocukken, büyüyünce ne olacaksın sorusuna verdiğiniz cevaplarla hayal gücünüzü konuşturmuşsunuzdur. Kimimiz örümcek adam kimimizse kamyon olmak istiyordu.

Güzel günlerdi, asla düşünmüyorduk nasıl olur bu iş diye.

Sonra bir şeyler oldu ve hayal kurmanın esaslarından uzaklaşıp mantığa yaklaştırıldık hepimiz. Bunu bazen en yakın arkadaşımız bazense tanımadığımız insanlar yapıyordu, anlam veremiyorduk ama büyüdükçe kabullenmek zorunda kaldık.

Evet, artık gerçek hayaller kurmak yoktu. Kızların tek boynuzlu atlarla tanışma, erkeklerinse Gotham şehrini koruma hayalleri ellerinden alınmıştı.

Uslu bir çocuk olsak da Şirinler’i asla göremeyecektik.

Güneş batarken uyuyan Teletabiler uyanmadı yeni güne.

Kurşun askeri sıkıştığı hikayeden kimse kurtarmadı, balerine kavuşabilirdi oysaki.

İnsanlara kaldırımın ucundan yürümenin ne denli tehlikeli olduğunu anlatırken, yürürken duyulan heyecanı asla anlatmıyorlardı.

Peki gerçek hayatın acımasızlığı karşısında bize tutunacak dal uzatan hayallerimizin yerini stres dolu ve daha çok hayata dair bir amacı besleyen hayaller alırken, hâlâ bir nebze böyle hayaller kurabilen yani KALDIRIMIN UCUNDAN YÜRÜYEN insanlar kaldı mı?

Hâlâ bir yerlerde saklandıklarına dair umutlarım var, bir gün ortaya çıkıp hepimizi Hansel ve Gretel’deki cadının şekerden yapılma evine beş çayı içmeye götürecekler.

Eğer sen de hayal kurmanın gerçekliğine inananlardansan KALDIRIMIN UCUNDAN YÜRÜYENLER DERNEĞİ’ne hoşgeldin.

Hayallerine iyi bak olur mu?

Cadının evinde görüşmek dileğiyle, hoşçakal.

Anıl SEKİTMEN

 


 

CEVAP VER