Bekleyişlerimize

0
331
views

Pişmanlıklarımız her zaman yaptıklarımızın sonunda mı gelir karşımıza? Yapamadıklarımıza, söyleyemediklerimize duyulan pişmanlıklar daha acı değil midir çoğu zaman? Keşkelere tutunmak, belkilere umut bağlamak koltuk değneğiymişçesine ayakta tutuyor bizi. Halbuki bir defa gelmiyor muyuz bu hayata, her şeyin sonu güzel olsun, mutlu bitsin dersek kaçta kaçını yaşarız ömrün? İyi veya kötü başımıza gelen her şey tecrübe olarak geri dönecekse neyden kaçıyoruz ya da korkuyoruz bu kadar?
Asıl pişmanlık işte bu. Söylenmemişler, yaşanmamışlar ve konuşulmamak üzere zamana gömülenler. Kalbin odacıklarında geçirdiğimiz günler, suskunluğa esir olduğumuz geceler…Asıl pişmanlık işte bunlar. Sadece beklemekle yetindiğimiz her nefes alışverişin azap olması asıl pişmanlık.
Öyle ya da şöyle biz gene de son tren gardan kalkmadan, evlerin son ışıkları kapanmadan, ağaçlar son yapraklarını, bulutlar son yağmur damlalarını dökmeden, güneş bizim için son kez doğmadan ve her şeyin sonunda keşke dememek için artık beklememeli. Tüm çiçekleri sulamalı bugün.

Önceki İçerikATEŞLİ HUMMA HASTALIĞI
Sonraki İçerikÖz
TEILEN

CEVAP VER