Öz

0
293
views

Yalnızlık içinde gürültüye hapsolmuş bir ruh. Kimse yoktu yanında peki ama bu sesler kime aitti? Kimdi içinde kavga edenler, kollarından çekiştirenler? Dimdik ayakta kalmak isterken paramparçaydı. Kim olduğunu ögrenemeden kaybolacaktı karanlıkta, sonsuz hiçliğe uzanan o yolda.

Sonra durdu, bütün sesleri susturdu nefesini dinledi öylece. Kapatıp gözlerini baktı içine. Koca bir yığının arasından çekip aldı en masum parçasını. Yıkıldı o an tüm maskeler, bitmişti kavgası. En iyi dostunu bulmuştu kendi kalbinde. Yalnız değildi artık, huzur veren bir sessizlik içinde.

Habibe GÜLMÜŞ

 

CEVAP VER